نسخهٔ کوتاه

این ترتیب مهم است. یک تیزر، استدلالی دربارهٔ معناست — ابزارها فقط رِندِرش می‌کنند.

کارشناسی ارشد از دانشگاه لندن. نویسندهٔ سه کتاب. اول نشانه‌شناسی آمد؛ مدل‌های تولید تصویر خیلی بعدتر.

من درونِ یک شرکت بزرگ FMCG کار می‌کنم. فیلم‌های من باید جواب مدیا پلن، واقعیتِ قفسه و هدف فروش را بدهند — نه جواب تعداد فالوئر را. هرچه در این سایت هست برای یک برند واقعی، سرِ یک ددلاین واقعی و با بودجهٔ واقعی تحویل داده شده.

کاری که نمی‌کنم: معرفی ابزار، رشته‌توییتِ هیجانی، دمویی که هیچ‌وقت از پوشه بیرون نمی‌آید.

مزیت از کجا می‌آید

سه چیز که کم پیش می‌آید در یک نفر جمع باشند.

نشانه‌شناسی

قبل از ساختِ هر چیزی، برند را به‌عنوان یک سیستمِ نشانه می‌خوانم. این محصول همین الان برای کسی که در دستش گرفته چه معنایی دارد؟ خودِ آن دستهٔ کالا چه معنایی دارد؟ بیشتر تبلیغاتِ هوش مصنوعی از این مرحله رد می‌شود و تصویری می‌سازد که زیباست و خالی.

حضور درون‌سازمانی در FMCG

نه در حاشیهٔ اِیجنسی. داخلِ خودِ برند. بررسی حقوقی، مدیا پلن، واقعیتِ قفسه، هدف فروش. می‌دانم چه چیزی واقعاً تأیید می‌شود و چه چیزی واقعاً حرکت ایجاد می‌کند.

تولید کاملِ هوش مصنوعی

از ایده تا فیلم نهایی. خطِ تولیدِ کسِ دیگری را بریف نمی‌کنم — خودم می‌گردانمش.

به چه باور دارم

هوش مصنوعی ماشینِ معناست، نه ماشینِ پاسخ.

ابزارها ارزان شدند؛ سلیقه نه. هرچه تولید بی‌زحمت‌تر می‌شود، تنها چیزی که ارزشِ پول دادن دارد قضاوت است — اینکه بدانی کدام تصویر باید وجود داشته باشد.

اشتراک‌گذاری و ذخیره از لایک مهم‌ترند. من برای فوروارد شدن طراحی می‌کنم، نه برای تپ شدن.