کارگاهِ تفکر با هوش مصنوعی
جعبهابزار
سه برگهای که در کارگاه ساختیم. پر کنید، پرامپتِ آماده را بردارید.
رایگان است. بدونِ ثبتنام، بدونِ ایمیل. اگر به دردتان خورد، برای کسِ دیگری هم بفرستید.
اینها چیست
چرا برگه؟ چون هر تصمیمی که شما نگیرید، ماشین میگیرد — و انتخابش میانگینِ همه است.
چرا پرامپت بهجای گفتوگو؟ چون برگه را میشود دوباره فرستاد و نتیجه را تکرار کرد.
چطور استفاده کنم؟ پر کن، کپی کن، بفرست. خروجی که آمد، یک خانه را عوض کن و دوباره بفرست.
ابزارِ یک — برگهی پروژه
برای کاری که در یک گفتوگو تمام نمیشود: ترجمه، گزارشِ چندفصلی، پایاننامه، کمپین.
سختترین خانه است. اگر هنوز نمیدانید، بنویسید «هنوز نمیدانم» و در خانهی شش ثبتش کنید.
نه یک دسته. یک آدم با یک عادت.
اگر نگویید، خودش یکی برمیدارد — و آن یکی میانگینِ همه است.
چطور بنویسد، و چه چیزهایی اصلاً نیاید.
اگر خروجیِ یک تکه بیش از دو صفحه شد، تکهتان بزرگ است.
تصمیمهایی که قبلاً گرفته شده و نباید دوباره باز شود. بیشترین خرابی از همین خانه میآید.
فقط برای کارهایی که اصطلاحِ تخصصی دارند.
هیچچیزی که اینجا مینویسید ذخیره یا ارسال نمیشود. همهی کار در همین مرورگر انجام میشود.
ابزارِ دو — برگهی نگاه و صدا
یکی برای تصویر، یکی برای نوشته. هر کدام یک برگهی ثابت میسازد که سرِ هر بار تکرار میشود.
هر رنگی که اضافه کنید، یک تصمیم را از خودتان میگیرید.
جهت، جنس، ساعت. هر سه. «نورِ نرم» کافی نیست.
فاصله و ارتفاع، هر دو.
و کجا نقص دیده شود. بینقصی نشانهی رندر است.
آن چیزِ کوچکی که هر بار هست. هرچه کوچکتر، پایدارتر.
سریعترین خانه برای شروع، و از هر توضیحی مؤثرتر.
و اگر ریلز میسازید
عدد بدهید، نه صفت.
این تنها خانهای است که هر بار عوض میشود.
هر خانه یک جمله، و آن جمله باید قابلِ چک کردن باشد. «ساده مینویسم» چکشدنی نیست؛ «جملههایم زیرِ پانزده کلمه است» هست.
پرامپتِ استخراجِ برگهی صدا — از روی پنج متنِ خودتان
این یکی فرم ندارد. متنِ زیر را بردارید، پنج نوشتهی خودتان را ته آن بچسبانید و بفرستید.
پنج متنِ زیر را من نوشتهام. مثلِ من ننویس. فقط توصیف کن. در نُه بند بگو: ۱ طولِ جملههایم چطور است (میانگین و بلندترین و کوتاهترین) ۲ ده واژهای که بیش از حدِ معمول به کار میبرم ۳ واژههایی که با اینکه رایجاند، من در این پنج متن هرگز به کار نبردهام ۴ علائمِ نگارشیام: کجا نقطه، کجا ویرگول، دش دارم یا نه، پرانتز چطور ۵ چطور یک متن را شروع میکنم ۶ خواننده را چه صدا میزنم و چند بار سؤال میپرسم ۷ مثالهایم از چه جهانی میآید ۸ چه موضعهایی را در این پنج متن هرگز نگرفتهام ۹ کدام پاراگراف بیشتر از همه شبیهِ بقیه است قاعدهها: — هر بند را با دستِکم یک نمونهی عینی از خودِ متنها ثابت کن. — اگر چیزی از این پنج متن درنمیآید، بنویس «شواهد کافی نیست» و حدس نزن. — تعریف نکن. من دنبالِ تحسین نیستم، دنبالِ توصیفم. [متنِ ۱] ... [متنِ ۵] ... — ساختهشده با جعبهابزارِ nasravi.com/fa/toolkit/
هیچچیزی که اینجا مینویسید ذخیره یا ارسال نمیشود. همهی کار در همین مرورگر انجام میشود.
ابزارِ سه — برگهی مصنوع
وقتی نوشتید و کسی نخواند: نمودار، جدول، یکصفحهای، دیاگرام، کاروسل، مصنوعِ تعاملی.
هنوز چیزی ننوشتهاید.
جملهی خبری با فعل، زیرِ دوازده کلمه.
هر دو با هم.
نوع را حرفتان تعیین میکند، نه جایی که دیده میشود.
اگر دادهی واقعی ندارید، همین را بنویسید. آنوقت خروجیتان یک نمونه است نه یک گزارش.
نشانهی قابلِ مشاهده. «خوب باشد» نشانه نیست.
هیچچیزی که اینجا مینویسید ذخیره یا ارسال نمیشود. همهی کار در همین مرورگر انجام میشود.
قاعدههای مشترک
- برگه را دوباره بفرستید. برگه سرِ هر تکه، هر تصویر، هر بازسازی عیناً تکرار میشود. فقط خطِ آخر عوض میشود.
- یک خانه در هر دور. نتیجه که بد بود، کلِ درخواست را بازنویسی نکنید. یک خانه را عوض کنید. فقط اینطور میفهمید کدام خانه مقصر بود.
- هر عدد و هر اسمِ خاص را چک کنید. پرسیدنِ «مطمئنی؟» راستیآزمایی نیست.
- خانهی «هرگز» را خالی نگذارید. در هر سه برگه، همین خانه بیشترین اثر را دارد.
پرسشهای رایج
آنچه دربارهی جعبهابزار میپرسند
این ابزارها رایگان است؟
بله، کاملاً. بدونِ ثبتنام، بدونِ ایمیل و بدونِ حسابِ کاربری. آن را برای شرکتکنندههای کارگاهِ تفکر با هوش مصنوعی ساختم و برای بقیه هم باز گذاشتم.
چیزی که در فرمها مینویسم جایی ذخیره میشود؟
نه. هیچ دادهای ذخیره یا ارسال نمیشود — نه روی سرور، نه در حافظهی مرورگر. هر سه ابزار کاملاً داخلِ مرورگرِ خودتان اجرا میشوند و با بستنِ صفحه همهچیز از بین میرود.
پرامپتی که ساخته میشود را کجا بفرستم؟
هر جایی که یک مدلِ زبانی یا مدلِ تصویری دارد. برگهها به ابزارِ خاصی وابسته نیستند؛ چیزی که میسازند یک متنِ فارسیِ ساختاریافته است، نه دستورِ مخصوصِ یک پلتفرم.
فرقِ این برگهها با فهرستهای پرامپتِ آماده چیست؟
فهرستِ پرامپت جوابِ یک نفرِ دیگر را به شما میدهد. برگه از شما میخواهد تصمیم بگیرید: مخاطب، نقشِ ماشین، لحن، و آن چیزی که هرگز نباید بیاید. خروجی مالِ مسئلهی شماست، نه مالِ نمونه.
برای ویدیو و ریلز هم به کار میآید؟
بله. برگهی نگاه و صدا یک بخشِ جداگانه برای ریلز دارد: ریتمِ برش با عدد، صدا و زیرنویس، و حرکتِ دوربین. همان پایه سرِ هر تکهی ریلز تکرار میشود، نه فقط سرِ قلاب.
چرا خانهی «هرگز» اینقدر مهم است؟
چون سریعترین راهِ محدودکردنِ خروجی است. اگر بگویید چه چیزی نباید بیاید، بیشتر از هر توصیفی دربارهی آنچه باید بیاید اثر میکند — و در هر سه برگه همین خانه بیشترین اثر را دارد.
و بعد؟
این برگهها از یک کارگاهِ حضوری بیرون آمدهاند. اگر میخواهید بدانید پشتشان چه فکری است، یا کارگاه را برای تیمتان بخواهید: